Druk, druk, druk — de volle agenda als schuilplaats

“Hoe gaat het?” — “Druk, druk, druk.” Ik heb nergens zo vaak een agenda getrokken zien worden als onder Nederlanders. Afspraak over drie weken? Even kijken. Koffie? Woensdag over twee weken, tussen half vier en vier. Ik maak er geen grap van; ik bewonder de ordelijkheid. Maar ik heb in veertig jaar één ding geleerd over volle agenda’s: ze bewijzen niets. Behalve dat ze vol zijn.

Bezig zijn is geen bewijs van vooruitgang

Het brein verwart beweging met vordering. Een dag vol overleg, mail en afspraken voelt als een dag waarop iets is gebeurd. ’s Avonds ben je moe, en moe voelt als verdiend. Maar stel na een jaar de vraag die ik mijn studenten altijd stelde: wat is er in jouw leven dit jaar werkelijk veranderd? Drukke mensen zijn opvallend slecht in die vraag. Niet omdat ze lui zijn. Omdat ze te druk waren om hem te stellen.

In De Realiteitscode noem ik dit het verschil tussen activiteit en resultaat. Activiteit geeft een gevoel. Resultaat laat een spoor na. Ze dragen vaak dezelfde kleren, dus je moet stilstaan om ze uit elkaar te houden. En stilstaan is precies wat een volle agenda onmogelijk maakt. Dat is geen toeval. Voor veel mensen is dat de functie.

De agenda als schuilplaats

Hier wordt het ongemakkelijk. Een volle agenda is de meest geaccepteerde manier om ergens niet naar te kijken. Het gesprek met je partner? Geen tijd. De cijfers van je bedrijf? Volgende week. De dokter? Na de vakantie. Niemand noemt dat vermijding, want je bent zo druk. Maar De Realiteitscode heeft daar één zin voor, de ruggengraat van het hele boek: vermijden is niet gratis. Het is alleen een prijs die later komt, met rente. En de agenda beschermt je niet tegen die rekening. Hij zorgt alleen dat je hem te laat ziet.

Mijn volle weken

Toen ik mijn bedrijf aan het verliezen was, had ik de volste agenda van mijn leven. Elke afspraak was belangrijk. Geen enkele ging over het probleem. Achteraf zie ik het patroon: hoe erger het getal, hoe voller de week. Ik was niet aan het werken. Ik was aan het schuilen, met een planner als dak.

Eén blok

De oplossing is niet een legere agenda. Het is één blok, elke week, vastgezet als een afspraak met een klant: een uur om naar de dingen te kijken waar je de rest van de week omheen plant. Het getal. Het gesprek. Het lichaam. Zonder telefoon, met pen. Dat ene uur doet meer voor waar je over tien jaar staat dan de overige negenendertig bij elkaar.

De realiteit kijkt niet in je agenda. Ze kijkt naar wat er is veranderd. “Druk” staat daar niet tussen.

Nederlandse editie

Eén mail, als het zover is.

Dit stuk komt uit de wetten van The Reality Code. De Nederlandse editie — De Realiteitscode, 40 wetten in tien delen — is volledig vertaald en ligt bij moedertaallezers. Schrijf je in en je hoort het als eerste.

Naar de Nederlandse pagina →

Het Engelse origineel wordt eerst op Kickstarter gefinancierd.

Volgen op Kickstarter →